Αν υπάρχουν ποδοσφαιρικά παραμύθια, ο Αλέξανδρος Νικολιάς έχει κι αυτός γραμμένες τις δικές του ξεχωριστές σελίδες, αφού η σχετικά σύντομη ποδοσφαιρική του ζωή ως τώρα, έχει πολλούς και ιδιαίτερους σταθμούς. Κατάγεται από την Κύμη της Εύβοιας, είναι γεννημένος στις 23 Ιουλίου του 1994. Αν και είναι επαγγελματίας ποδοσφαιριστής, παράλληλα έχει και την ιδιότητα του φοιτητή, αφού σπουδάζει φαρμακοποιός στην Πάτρα. Μάλιστα δεν έχει εγκαταλείψει τις σπουδές του για χάρη του ποδοσφαίρου, αλλά πηγαινοέρχεται για να δίνει μαθήματα.

Το «παραμύθι» του Νικολιά αρχίζει από το ποδόσφαιρο σάλας! Ίσως αυτό άλλωστε να του έδωσε τη δυνατότητας μιας τέτοιας επαφής με την μπάλα, που δύσκολα τη συναντάς σε άλλον ποδοσφαιριστή. Πραγματικά, αν υπάρχουν κάποιοι ποδοσφαιριστές για τους οποίους αξίζει να λες τη φράση «κάνει την μπάλα τσίχλα», ο Αλέξανδρος είναι ένας απ’ αυτούς, αφού έχει τη φήμη του πιο γρήγορου παίκτη με την μπάλα «κολλημένη» στα πόδια του!

Έπαιξε ποδόσφαιρο σάλας στην Ακαδημία του Ηνίοχου, ομάδα του Ηλία Μπέριου, θείου του Θοδωρή, με τον οποίο υπήρξαν συμπαίκτες στον ΠΑΣ Γιάννινα. Τουλάχιστον 2 με 3 φορές την εβδομάδα εκείνος και ο πατέρας του έκαναν τη διαδρομή Κύμη-Αθήνα προκειμένου να παίζει ο Αλέξανδρος. Και δεν μιλάμε για μία απόσταση 20-30 λεπτών, αλλά για ταξίδι 6 ωρών πήγαιν’ έλα!

Και όταν έφτασε η ώρα να αφήσει τα παρκέ για το φυσικό χόρτο, αμέσως ήρθε η δικαίωση, αλλά ταυτόχρονα και το δίλημμα. Ολυμπιακός ή ΑΕΚ; Τελικά προτίμησε τη δεύτερη και εντάχθηκε στις Ακαδημίες της, ενώ στις 23 Σεπτεμβρίου του 2012 έκανε το ντεμπούτο του στην επαγγελματική ομάδα σ’ έναν αγώνα της ΑΕΚ με τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο. Προπονητής της ΑΕΚ τότε ήταν ο Βαγγέλης Βλάχος και μάλιστα είχε αποκαλύψει και μια ιστορία απ’ αυτές που γράφουν τις σελίδες του «παραμυθιού». Είχε πει σε μια συνέντευξή του ο Βλάχος για τον Νικολιά και την προετοιμασία που έκανε τότε η ΑΕΚ στην Αγγλία: «Τον έβλεπα να κάνει αυτά τα φοβερά κόλπα με τη μπάλα, να πασάρει καλά, να ντριπλάρει, αλλά όταν έκανε σουτ ήταν όλα τζούφια. Δεν μπορούσα να καταλάβω το γιατί και κάποια στιγμή πρόσεξα ότι τα παπούτσια του ζάρωναν. Τον πλησίασα και του είπα “αγόρι μου τι νούμερο παπούτσι φοράς;”. “43”, μου λέει. “Και αυτά τι είναι;”. “Αυτά είναι 45” κόουτς»!

Μετά την ΑΕΚ ακολούθησε ένα σύντομο πέρασμα στη Γλυφάδα και από εκεί πήγε στον Ολυμπιακό Βόλου. Ήταν η ομάδα απ’ όπου τον εντόπισε ο ΠΑΣ Γιάννινα και μάλιστα είναι μία από τις ελάχιστες φορές που οι «κυανόλευκοι» αγόρασαν παίκτη από άλλη ομάδα (50.000 ευρώ) και δεν τον απέκτησαν απλά ως ελεύθερο.

Η ένταξη στον ΠΑΣ έγινε τον Ιανουάριο του 2016. Το ταλέντο του ήταν αδιαμφισβήτητο, όμως οι συχνοί τραυματισμοί δεν επέτρεπαν να του δοθούν περισσότερες ευκαιρίες. Παρ’ όλα αυτά έπαιξε στο νικηφόρο παιχνίδι κυπέλλου του ΠΑΣ με τον Παναθηναϊκό μέσα στη Λεωφόρο (0-1) και ακολούθησαν και δύο ολιγόλεπτες συμμετοχές με τον Ολυμπιακό και τον Ηρακλή στο πρωτάθλημα.

Η σεζόν 2016-2017 ξεκίνησε για τον ΠΑΣ και τον Νικολιά με τις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις σε Νορβηγία και Ολλανδία. Στη Νορβηγία έτυχε να περάσουμε παρέα τον έλεγχο των διαβατηρίων στο αεροδρόμιο και βγάζοντας την ταυτότητά του βλέπω μία φωτογραφία με το μακρύ μαλλί που είχε όταν ακόμα έπαιζε στην ΑΕΚ και τον Βόλο. Το πείραγμα, βέβαια, για την παλιά του κώμη ήρθε αυθόρμητα «με την ‘κλεμμένη’ ταυτότητα θα ταξιδέψεις;». Πραγματικά αγνώριστος με το μακρύ μαλλί και ήταν η αφορμή να δεχτεί πολλά πειράγματα και στο παρελθόν, μέχρι που αποφάσισε να την αποχωριστεί… μετά πόνου ψυχής!

Δυστυχώς η ατυχία δεν άφησε σε ησυχία τον Νικολιά τα δύο πρώτα χρόνια της παρουσίας του στο «κυανόλευκο» ρόστερ. Έχασε μεγάλες περιόδους με τραυματισμούς και επανένταξη, ενώ και πέρυσι που ο Γιάννης Πετράκης θέλησε να του δώσει περισσότερες ευκαιρίες, έπαιξε περίπου στα μισά παιχνίδια. Και σαφώς μια από τις πιο όμορφες στιγμές του πέρυσι ήταν η νίκη επί του Ολυμπιακού με 3-0, με παίκτη της Άρσεναλ να του ζητάει μετά απ’ αυτόν τον θρίαμβο να του στείλει φανέλα! Ήταν ο «κολλητός» του από τον ΠΑΣ, Ντίνος Μαυροπάνος!

Οι τραυματισμοί που αντιμετώπισε ο Νικολιάς ανάγκασαν το ιατρικό επιτελείο και τον γυμναστή του ΠΑΣ, Βασίλη Αλεξίου, να καθίσουν κάτω να βρουν από πού ξεκινάει το πρόβλημά του και απ’ ό,τι φαίνεται το βρήκαν. Αυτός είναι ο λόγος που φέτος κατάφερε να παίξει στα 24 από τα 26 παιχνίδια του πρωταθλήματος και να είναι ο πιο σταθερός σε απόδοση και μάλιστα σε πολλά απ’ αυτά ήταν και MVP των Ηπειρωτών.

Για να φτάσουμε στο ματς του Σαββάτου με τον Λεβαδειακό, όπου ο Αλέξανδρος πέτυχε ένα από τα ομορφότερα γκολ όλης της φετινής Super League με τρομερή «λόμπα», χαρίζοντας 3 υπερπολύτιμους βαθμούς στη μάχη της σωτηρίας. Είναι απ’ αυτά τα γκολ που αποτελούν «διαφήμιση» για το ποδοσφαιρικό του ταλέντο, πόσο μάλλον όταν συνοδεύεται από θετικές κριτικές και κυρίως την ηλικία των μόλις 25 ετών!

Και η συνέχεια προμηνύεται σίγουρα καλύτερη…

Του Γιάννη Γιαννάκη

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ